BLOG

Hiperglikemia

Hiperglikemia

Dzięki zakrojonej na szeroką skalę edukacji zauważamy duży postęp w leczeniu cukrzycy w szczególności typu 1. Ważną rolę odgrywa również samokontrola i coraz lepsze sposoby na stosowanie insuliny. Niestety sporym zagrożeniem w szczególności dzieci i osób młodych jest hiperglikemia. Ciągle jeszcze sporo osób jest niedoinformowanych na temat hiperglikemii i tego, że każdy z chorych powinien przyjmować indywidulanie ustalone dawki insuliny. Wymaga to oczywiście współpracy wśród dzieci, rodziców i wszystkich innych osób w otoczeniu chorego. Hiperglikemia to bardzo wysokie stężenie glukozy we krwi.

Czynniki sprzyjające hiperglikemii

- niedostateczna ilość insuliny w odniesieniu do ilości spożywanych wymienników,
- infekcja,
- stres,
- fenomen brzasku,
- brak systematycznej kontroli glikemii.

Osoby młode są szczególnie zagrożone

- mają słabą i często  źle prowadzoną kontrolę stanu metabolicznego.
- bardzo często dopuszczają się ryzykownych zachowań.
- unikają czy zapominają o wizytach w przychodniach.

Kwasica ketonowa

Najczęściej powstaje  w wyniku przewlekle utrzymującej się hiperglikemii. Niejednokrotnie pojawia się w trakcie infekcji, kiedy wzrasta insulinoodporność. Pierwszym sygnałem o narastającym stężeniu ketonów w organizmie jest ich obecność w moczu (można to zbadać przy użyciu pasków Ketodiastix), postępujące osłabienie organizmu, wzmożone pragnienie, zapach acetonu w wydychanym powietrzu, przyśpieszony i pogłębiony oddech (zwany oddechem Kussmaula),bóle brzucha i wymioty. W takiej sytuacji należy pilnie zgłosić się do lekarza!

Rady dla chorych

1. Ilość podanej insuliny musi być adekwatna do ilości spożytych wymienników (WW i WBT) i do aktualnego poziomu glikemii.

2. Niezbędne jest częste mierzenie poziomu glikemii (co najmniej  4-5 razy w ciągu doby).

3. Posiłki powinny być spożywane często (co najmniej cztery razy na dobę) i zawierać niezbędne składniki z uwzględnieniem indeksu glikemicznego. Należy także pamiętać o odpowiednim nawodnieniu organizmu.

4. Konieczne jest systematyczne zgłaszanie się na wizyty do lekarza specjalisty prowadzącego leczenie (co 3 miesiące lub według indywidualnych wskazań).

5. Niezbędne  jest wykonywanie badań dodatkowych (HbA1c, lipidogram, ocena funkcji tarczycy, badania w kierunku celiakii, mikroalbuminuria) według zaleceń lekarza prowadzącego.

Responsive image